(…)Poloneza czas zacząć. Podkomorzy rusza
I z lekka zarzuciwszy wyloty kontusza,
I wąsa podkręcając, podał rękę Zosi
I skłoniwszy się grzecznie, w pierwszą parę prosi.
Za Podkomorzym szereg w pary się gromadzi,
Dano hasło, zaczęto taniec on prowadzi(…)
fragm. Pana Tadeusza Adama Mickiewicza (ks. XII)
Czy wszyscy potrafią tańczyć poloneza, tego nie wiem, ale chyba wszyscy znają melodię…Polonez taniec narodowy, tańczony „na trzy”. Ten taniec rozpoczyna każdy bal studniówkowy w Polsce. Zastanawialiście się kto napisał najsłynniejszego polskiego poloneza… Na darmo szukacie w głowie nazwisk słynnych polskich kompozytorów i muzyków? Otóż autorem najpopularniejszego poloneza jest dyplomata i polityk- Michał Konstanty Ogiński. Owszem pobierał on nauki muzyczne, ale muzyka była raczej jego pasją niż zawodem. Ogiński urodził sie 25 września 1795 roku w arystokratycznej rodzinie w Guzowie koło Warszawy. Nigdy nie zamierzał być zawodowym muzykiem. Działalność polityczną rozpoczął dość wcześnie- w wieku 21 lat jako poseł na sejm i zwolennik króla Stanisław Augusta Poniatowskiego, od którego otrzymał godność komisarza skarbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W latach 1790-91 podróżował jako dyplomata do Hagi, Amsterdamu i Londynu. Miał za zadanie rozszerzenie kontaktów handlowych Polski z Europą Zachodnią drogą morską. Uczestniczył w pracach Sejmu Czteroletniego (1788-92), nie opowiadał się za Konstytucją 3-go Maja. W 1793 sejm powierzył mu stanowisko podskarbiego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Był wśród grupy polityków, którzy podpisali traktaty rozbiorowe z Rosją i Prusami, ale w 1794, aby się zrehabilitować, wziął udział w powstaniu kościuszkowskim – dowodził własnym pułkiem strzelców konnych. Po upadku Wilna przedostał się do Warszawy, a po bitwie pod Maciejowicami wyjechał do Wiednia i dalej do Wenecji. Nie przyjął propozycji powrotu do Polski, złożył mu ją dowódca okupacyjnych wojsk Aleksandr Suworow. Konsekwencją odmowy była konfiskata jego majątków. Na emigracji działał dość aktywnie. W latach 1797-98 podczas pobytu w Paryżu poznał osobiście Napoleona Bonaparte. Pod koniec 1801 uzyskał zgodę na powrót do Rosji pod warunkiem złożenia przysięgi wierności carowi Aleksandrowi I. Zamieszkał wówczas w Zalesiu koło Wilna razem ze swoją drugą żoną Włoszką śpiewaczką Marią de Neri (po rozwodzie z Izabelą Lasocką, z którą się ożenił w 1789). Podczas kampanii 1812 przyjął postawę lojalną wobec Aleksandra I. Po 1812 związał się ze środowiskiem inteligenckim i kulturalnym Wilna, organizował przedstawienia i koncerty, był prezydentem Towarzystwa Typograficznego i członkiem Towarzystwa Dobroczynności. Liczył, że współpraca z carem przyczyni sie do odbudowy państwa Polskiego. Po Kongresie Wiedeńskim w 1815 roku oddalił się od polityki. Rozgoryczony i zdruzgotany wyjechał do Włoch. Wtedy właśnie powstał polonez pt. Pożegnanie Ojczyzny, znany bardziej pod nazwą Polonez a moll. W 1823 osiadł na stałe we Florencji. I tam też umarł. Jego grobowiec z płaskorzeźbą i inskrypcją znajduje się w Capella del Santissimo w kościele Santa Croce obok Michała Anioła, Galileusza, Macchiavellego. Właśnie 25 września jest 220 rocznica urodzin Ogińskiego.
włoski 
polski 
