I Konferencja Nauczycieli Polonijnych we Włoszech

konferencja szkola neapol„Polska edukacja we Włoszech. Potrzeby i wyzwania polonijnych placówek edukacyjnych”: pod takim hasłem odbyła się w Neapolu I Konferencja Nauczycieli Polonijnych we Włoszech. Była to pierwsza inicjatywa mająca na celu wspieranie polonijnych ośrodków edukacyjnych we Włoszech.
Konferencja, która miała miejsce w dniach 5-7 września, była owocem współpracy Stowarzyszenia Instytut dla Polonii w Neapolu oraz Stowarzyszenia Polska Ludoteka Rodzinna w Wenecji Euganejskiej przy wsparciu Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Spotkanie stanowiło okazję do wzajemnego poznania się polonijnego środowiska nauczycielskiego, wymiany doświadczeń i nawiązania współpracy.

Szkolenie metodyczne, skierowane do nauczycieli prowadzących zajęcia z języka polskiego za granicą, przeprowadzone zostało przez trenerów Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.

W konferencji wzięli udział nauczyciele z różnych środowisk edukacyjnych, takich jak Szkolne Punkty Konsultacyjne i polonijne szkoły społeczne.

Zaprezentowały się następujące placówki:

Sobotnia Szkoła Kultury i Języka Polskiego w Lago Patria przy Stowarzyszeniu Instytut dla Polonii

Szkoła ABC Udine przy Stowarzyszeniu Polonik

Szkoła Eksperymentalna w Reggio Calabria

Szkolny Punkt Konsultacyjny w Bolonii

Szkoła Polska przy IPP w Padwie

Szkolny Punkt Konsultacyjny w Ostii

Szkoła Europejska w Varese

Szkolny Punkt Konsultacyjny w Rzymie

Polska Ludoteka Rodzinna w Veneto.

Ambasada RP była reprezentowana przez szefa Wydziału Konsularnego w Rzymie Agatę Ibek-Wojtasik.

ze stron Ambasady Polskiej w Rzymie

BAJKA I LEGENDA ŚWIATA W ŻYCIE NAM SIĘ WPLATA

bajka i legendaBAJKA I LEGENDA ŚWIATA W ŻYCIE NAM SIĘ WPLATA  pod honorowym patronatem MEN
Zapraszam do upowszechnienia, udziału Międzynarodowego Konkursu z patronatem honorowym Ministra Edukacji Narodowej BAJKA I LEGENDA ŚWIATA W ŻYCIE NAM SIĘ WPLATA

Konkurs ma za zadanie przypomnienie młodemu pokoleniu naszych wspaniałych legend, baśni i bajek w szeroko rozumianej formie prac plastycznych czy twórczości literackiej. Chcemy zwrócić uwagę na ich wartość  i wpływ na nasze życie.
Szczególnie zachęcam do współpracy Muzea, Biblioteki, Domy Kultury czy szkoły – chcemy wydać album pokonkursowy zawierający najciekawsze prace.

Prace można nadsyłać do 30 września 2014r
Już nadesłane prace można podziwiać i oceniać na: www.egminy.eu

Kwiat ciemności – wojna i poeta

Parco UngarettiNieopodal włosko-słoweńskiej granicy, na skraju wzniesionego lekko nad rzeką Isonzo Krasu, od niedawna istnieje park tematyczny poświęcony poecie Giuseppe Ungarettiemu*, który w 1916 roku jako zwykły piechur walczył tu przeciw wojskom habsburskim. W ciągu trwających półtora roku potyczek Ungaretti na znajdowanych i przechowywanych z trudnością strzępach papieru napisał swój pierwszy tomik poezji pt. „Pogrzebany port” (oryg. „Il porto sepolto”). Świadomość spustoszeń w człowieczeństwie każdego walczącego oraz poczucie braterstwa, bez podziałów na swoich i wrogów, prowadzą czytelnika przez lekturę zbiorku. Proponujemy fragment przekładu jednego z wierszy zawartych w tomiku.

 

Giuseppe Ungaretti, „Rzeki”
Cotici, 16 sierpnia 1916 r.

Trzymam się tego okaleczonego drzewa
porzucony w dolinie
która tli się
jak cyrk
przed i po spektaklu
i patrzę
na spokojny przepływ
chmur na księżycu

Dzisiaj rano położyłem się
w urnie z wody
i jak relikwia
spocząłem

Strumień Isonzo
gładził mnie
jak swój kamień

Zebrałem
moje biedne kości
i odszedłem
jak akrobata
po wodzie

Zwinąłem się
blisko moich szmat
przepoconych wojną
i jak Beduin
wychyliłem się
ku słońcu

To jest Isonzo
to tutaj najsilniej
poznałem w sobie
łagodną żyłę
wszechświata

Moja kaźń
przychodzi
gdy nie widzę
w sobie harmonii

Choć te tajemne
ręce
które mną nasiąkają
dają mi
chwilę
szczęścia

Przywołałem
epoki
mego życia

(…)

To są moje rzeki
zliczone w Isonzo

To jest moja nostalgia
co w każdym
prześwituje
teraz jest noc
życie moje zdaje mi się
kwiatem
ciemności

Lato to dobry czas na tematyczne wypady, a w tym roku przypada setna rocznica wybuchu pierwszej wojny światowej. Pamiętajmy, że choć wojna rozpoczęła się 28 lipca 1914 roku, Włochy przyłączyły się do walk dopiero w maju 1915 roku, po wystąpieniu z koalicji państw centralnych i przystąpieniu do ententy. Początkowo działania wojenne przeciw oddziałom austro-węgierskim na terenie Włoch skupiły się w dwóch punktach – w górach koło Trydentu oraz na dzisiejszym pograniczu ze Słowenią, wzdłuż rzeki Socza, czyli włoskiego Isonzo. Strategia intensywnego, niemal nieprzerwanego ataku na habsburskie wojsko w trudnych warunkach Krasu nie przyniosła dobrych wyników. Walki trwały tu jednak aż do słynnego zwycięstwa austriackiego pod pobliskim Caporetto (Kobarid, obecnie na terenie Słowenii) w październiku 1917 roku – choć ostatecznie Włosi wyszli z wojny zwycięsko, ta największa porażka militarna pierwszej wojny światowej do dzisiaj jest w Italii przysłowiowa.

*Parco Giuseppe Ungaretti znajduje się w Castelnuovo (Sagrado), koło Gorycji.

br /