Malownicza miejscowość Maratea na południu Włoch uhonorowała Irenę Sendlerową, kobietę o niezwykłej odwadze, która w czasie II wojny światowej uratowała 2,5 tys. żydowskich dzieci, przyznając jej pośmiertnie pierwszą edycję swej międzynarodowej nagrody, „Nobla Dobroci”. Uroczystość , która odbyła się w niedzielę 23 sierpnia, została zorganizowana przez Kapitułę Nagrody, władze miasta oraz miejscową Diecezję pod patronatem Miasta Maratea i Ambasady RP w Rzymie.
Wyróżnienie zostało wręczone córce polskiej bohaterki Janinie Zgrzembskiej przez prezesa Kapituły Salvatora Cirigliano w obecności ambasadora RP we Włoszech Tomasza Orłowskiego, burmistrza Domenico Cipolla oraz władz miast położonych nad zatoką Policastro i przedstawicieli Regionu Basilicata.
Ujęcia z uroczystości można zobaczyć w relacji tvp (od 38’33’’ minuty) http://www.tvp.info/21076537/panorama-dnia/wideo/23082015-2150/
Nagroda wręczona w uznaniu dla aktów heroizmu Ireny Sendlerowej nosi nazwę „Osobowość Odkupiciela”, która odnosi się do stojącego na wzgórzu nad Marateą ogromnego posągu Chrystusa Odkupiciela o wysokości 21 metrów. Przyznawana jest osobie o największej dobroci i wielkoduszności na świecie, która wyróżniła się swoją solidarnością i działalnością na rzecz dobra bliźnich. Irena Sendler przez całe swoje życie z determinacją czyniła dobro innych – podkreślono podczas uroczystości. „Dopóki będę żyła i dopóki mi starczy sił będę głosiła, że najważniejsze jest dobro” powtarzała polska bohaterka („Irena Sendler story” https://www.youtube.com/watch?v=opc0yAhbVNk).
Irena Sendler z domu Krzyżanowska (1910-2008) podczas wojny zaangażowana w konspirację, pomagała żydowskim współobywatelom jeszcze zanim powstało getto warszawskie. W 1942 została szefową wydziału dziecięcego „Żegoty”. Będąc pracownicą wydziału opieki społecznej zarządu miejskiego w Warszawie miała przepustkę do getta, do którego nosiła jedzenie, leki i pieniądze przebrana za pielęgniarkę. Zorganizowała akcję przemycania dzieci żydowskich z getta, które trafiały głównie do polskich rodzin i sierocińców prowadzonych przez siostry zakonne. Uratowała ich w ten sposób blisko 2,5 tys. Ich zaszyfrowane nazwiska zapisywała na paskach bibułki, które wkładała do słoików i zakopywała w ogrodzie. Dzięki temu po zakończeniu wojny było możliwe odnalezienie uratowanych przez nią dzieci. Pomoc dokonana przez Sendlerową możliwa była dzięki współpracy pozostałych członków Rady Pomocy Żydom.
W 1943 została aresztowana przez Niemców i skazana na śmierć. Uratowała ją „Żegota” przekupując niemieckich strażników. W ukryciu pracowała dalej nad ocaleniem żydowskich dzieci. Podczas powstania warszawskiego była pielęgniarką.
Po wojnie, ze względu na jej powiązania z AK, dane jej było doświadczyć ciężkich prześladowań komunistycznego Urzędu Bezpieczeństwa. W 1949 po brutalnych przesłuchaniach straciła dziecko (urodziło się ono przedwcześnie i zmarło).
W 1965 została uhonorowana przez izraelski instytut Yad Vashem medalem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata. (http://www.yadvashem.org/yv/en/righteous/stories/sendler.asp) W 1983 zasadziła drzewko w Lesie Sprawiedliwych instytutu. W 2003 r. została odznaczona Orderem Orła Białego.
Pod koniec 2006 z inicjatywy prezydenta Lecha Kaczyńskiego, z pomocą stowarzyszenia Dzieci Holocaustu podjęto starania o zgłoszenie kandydatury Ireny Sendlerowej do pokojowej nagrody Nobla w roku 2007. Na początku 2008 akcja ta została z inicjatywy Prezydenta RP wznowiona.
W 2007 została odznaczona Orderem Uśmiechu: była najstarszą osobą, która ten order otrzymała. Sendlerowa powiedziała, że obok listu od Ojca Świętego Jana Pawła II i tytułu Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata to Order Uśmiechu, odznaczenie od dzieci, jest dla niej największym szczęściem, jakie ją spotkało.
W 2010 Irenie Sendler zostało dedykowane drzewko w Ogrodzie Sprawiedliwych wśród Narodów Świata w Padwie.
Historia Ireny Sendler zyskała rozgłos dzięki nauczycielowi z Uniontown w stanie Kansas, który zainspirował powstanie szkolnej sztuki teatralnej pt. „Życie w słoiku” (Life in a Jar). Jej tytuł nawiązuje do sposobu, w jaki zachowały się informacje o pochodzeniu uratowanych dzieci: nazwiska rodziców i nowe, przybrane personalia Irena Sendlerowa zakopywała w słoiku, w ogrodzie – tylko dzięki tym notatkom, dzieci które przeżyły wojnę, dowiedziały się o swoich rodzinach.
Przedstawienie oparte na faktach z życiorysu Ireny Sendlerowej wystawiono ponad dwieście razy w Stanach Zjednoczonych i Polsce. Zdobyło ono duży rozgłos w mediach amerykańskich i doprowadziło do powstania fundacji „Life in a Jar” promującej bohaterską postawę Ireny Sendlerowej (“The Irena Sendler Project. Documentary: Life in a Jar” www.youtube.com/watch?v=zHod5WVDWEA).
W 2009 roku na podstawie biografii Ireny Sendlerowej autorstwa Anny Mieszkowskiej powstał film Dzieci Ireny Sendlerowej (The Courageous Heart of Irena Sendler, reż. John Kent Harrison z Anną Paquin w roli głównej) www.youtube.com/watch?v=rWiMsSCjVAQ.
córka Ireny Sendler, Janina Zgrzembska, po wręczeniu nagrody – statuetki
będącej miniaturą ogromnego posągu chrystusa odkupiciela królującego na wzgórzu nad marateą.
Fot.: Anna Wawrzyniak/Ambasada rp w rzymie
Ze stron Ambasady RP w Rzymie
włoski 
polski 
