Panettone i Pandoro- słodkie święta po włosku.

To ona króluje na każdym włoskim stole. Bez niej święta we Włoszech są odwołane. Pochodzi z północnej części Włoch, a konkretnie z Mediolanu. O kim mowa? O drożdżowej włoskiej babce panettone. Jaka jest ta włoska dama? Lekka i puszysta, zawiera owoce kandyzowane i rodzynki.Istnieje też wersja klasyczna, czyli bez owoców kandyzowanych. Dziś w sprzedaży można kupić panettone z kremem, z likierem lub z kawałkami czekolady wybór jest bardzo szeroki. Tradycyjny sposób pieczenia babki wymaga czasu i jest dość skomplikowany. Początków ciasta należy doszukiwać się w słodkim miodowym chlebie zaczynowym pieczonym w czasach Imperium Rzymskiego. Samo słowo panettone pochodzi od włoskiego panetto, oznaczającego mały bochenek chleba. Włoski przyrostek –one zmienia znaczenie na „duży chleb”. Od XVIII w. ciasto zaczęto kojarzyć z okresem Bożego Narodzenia.

Kto nie przepada za panettone na pewno jest wielbicielem pandoro. To też świąteczna babka włoska. Pandoro jest wysoka, maślana i ma kształt gwiazdy.  Zwykle posypywana jest cukrem pudrem, który znajduje się razem z babą w kartonowym pudle. Pandoro oznacza dosłownie „złoty chleb” i najpierw była typowym słodkim świątecznym przysmakiem w Weronie. Jej korzenie sięgają I w. n.e.- o złotym chlebie pisał Pliniusz Stary. Inni twierdzą, że słodkie wiedeńskie ciasto było inspiracją do powstania baby Pandoro w Weronie. Kroi się ją w długie, szerokie plastry jako deser tuż po zakończonym obiedzie świątecznym. Smakuje wyśmienicie!